ಯಾರೂ ಮುಟ್ಟದಿದ್ದರೂ ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು!

ಅಮೆರಿಕಾದ ‘ಡೆತ್ ವ್ಯಾಲಿ’ ಎಂಬಲ್ಲಿ ‘ದಾಟುವ ಕಲ್ಲುಗಳು’ ಅಥವಾ ಸೈಲಿಂಗ್ ಸ್ಟೋನ್ಸ್ ಎಂಬ ವಿಸ್ಮಯವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಒಣಗಿದ ಸರೋವರದ ತಳದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರಿ ತೂಕದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮನುಷ್ಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆಯೇ ತಾವಾಗಿಯೇ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ಚಲಿಸಿದ ಹಾದಿಯ ಗುರುತುಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಇದೊಂದು ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ತೆಳುವಾದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಪದರ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದಾಗಿ ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ‘ಡೆತ್ ವ್ಯಾಲಿ’ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನ ‘ರೇಸ್‌ಟ್ರಾಕ್ ಪ್ಲಾಯಾ’ಎಂಬ ಒಣಗಿದ ಸರೋವರದ ಪ್ರದೇಶವು ಈ ನಿಗೂಢ ‘ಸೈಲಿಂಗ್ ಸ್ಟೋನ್ಸ್’ಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ನೂರಾರು ಕೆಜಿ ತೂಕವಿರುವ ಬಂಡೆಗಳು ನೂರಾರು ಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ದೂರ ತಾವಾಗಿಯೇ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ಚಲಿಸುವಾಗ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಉದ್ದನೆಯ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಹಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಕಲ್ಲುಗಳು ನೇರವಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅಂಕುಡೊಂಕಾಗಿ ಅಥವಾ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಚಲಿಸಿರುವುದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ದೊಡ್ಡ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಯಾರೂ ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ಚಲಿಸುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಅವು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಗುರುತುಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವು.

ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು 2014 ರಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧಕರು ಜಿಪಿಎಸ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಅವರ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಚಲನೆಗೆ ಕೇವಲ ಗಾಳಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರಣವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಪರೂಪದ ಸಮಾಗಮವೇ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಚಳಿಗಾಲದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸರೋವರದ ತಳದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹವಾದಾಗ, ಅದು ತೆಳುವಾದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಪದರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮರುದಿನ ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಈ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆ ಒಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಸಣ್ಣ ಗಾಳಿಯ ವೇಗವು ಆ ಮಂಜಿನ ಪದರದ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಂದರೆ ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ ಕೆಲವೇ ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಡೆಯಲು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯು ತೀರಾ ದಪ್ಪವಾಗಿರಬಾರದು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯು ನಿಗದಿತ ವೇಗದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಸನ್ನಿವೇಶ ಒದಗಿ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಭಾರೀ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ಚಲಿಸುವಾಗ ಕೆಸರು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ಗುರುತುಗಳು ನಂತರ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಒಣಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿವೆಯೇನೋ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯು ದಶಕಗಳಿಂದ ಇದ್ದ ‘ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ’ ಅಥವಾ ‘ಅನ್ಯಗ್ರಹ ಜೀವಿಗಳ ಕೈವಾಡ’ ಎಂಬ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಿತು.

ಡೆತ್ ವ್ಯಾಲಿಯು ಕೇವಲ ಈ ಕಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಾಪಮಾನ ದಾಖಲಾದ ಪ್ರದೇಶ ಎಂದೂ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಉಷ್ಣಾಂಶವು ಸುಮಾರು 56.7 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್‌ವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿನ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವೈರುಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.