ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡುವಿನ ಸಮರ ಸಾರುವ ಯುದ್ಧದ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಈಗ ಜಾಗತಿಕ ಗಡಿ ಮೀರಿ ಭಾರತದ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗಳಿಗೂ ತಟ್ಟುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯು ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಕರಿನೆರಳನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ಭಾರತವು ತನ್ನ ಬಳಕೆಯ ಶೇ. 80-85ರಷ್ಟು ಅಡುಗೆ ಅನಿಲವನ್ನು ಗಲ್ಫ್ ದೇಶಗಳಿಂದಲೇ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, ಈ ಮಾರ್ಗವು ಯುದ್ಧದ ಕಾರಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟರೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಗ್ಯಾಸ್ ಕೊರತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಲಿದೆ.
ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯು ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಹೃದಯನಾಡಿಯಂತಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಒಟ್ಟು ತೈಲ ಮತ್ತು ಅನಿಲದ 1/5 ಭಾಗವು ಈ ಕಿರಿದಾದ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕವೇ ಸಾಗಾಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೇಕಿರುವ ಸುಮಾರು 2.7 ಮಿಲಿಯನ್ ಬ್ಯಾರೆಲ್ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಈ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಪೂರೈಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾದ ನಂತರ ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಎಲ್ಪಿಜಿ ಆಮದುದಾರ ದೇಶವಾಗಿರುವ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಈ ಸರಬರಾಜು ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿದರೆ, ಕೇವಲ ಎರಡರಿಂದ ಮೂರು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಸ್ ದಾಸ್ತಾನು ಖಾಲಿಯಾಗುವ ಭೀತಿ ಎದುರಾಗಿದೆ.
ಈ ಯುದ್ಧದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆಗಳು ಗಗನಕ್ಕೇರಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಜೇಬಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಬೀಳುವುದು ಬಹುತೇಕ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಬ್ಯಾರೆಲ್ಗೆ 10 ಡಾಲರ್ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಣದುಬ್ಬರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ. 0.25 ರಷ್ಟು ಜಿಗಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಗೊಬ್ಬರ, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮತ್ತು ವಜ್ರೋದ್ಯಮದ ಮೇಲೂ ಹೊಡೆತ ನೀಡಲಿದೆ. ರಷ್ಯಾದ ತೈಲ ನಮಗೆ ಪರ್ಯಾಯವೆನಿಸಿದರೂ, ಅದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಲುಪಲು 45 ದಿನಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು ತಲೆನೋವು.
ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಕೋಟಿ ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದಿದೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹರಿದು ಬರುವ ಒಟ್ಟು ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ದೇಶಗಳ ಪಾಲು ಶೇ. 38 ರಷ್ಟಿದೆ. ಈ ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿದರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೇರಳದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬುಡಮೇಲಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಭಾರತದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದ ಈ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ಯುದ್ಧದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವ ಚೀನಾದ ಪಾಲಾಗುವ ದಟ್ಟ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.
