ಸಂಪಾದಕೀಯ..

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗಳ ಒಳಮೀಸಲಾತಿ ವಿವಾದ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಲ್ತುಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ತೀರ್ಪು ಬಂದರೂ, ಸರ್ಕಾರದ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ. ಹೊಲೆಯ, ಮಾದಿಗ, ಭೋವಿ, ಕೊರಚ ಮುಂತಾದ ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆ ಭಾವನೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿವೆ. ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದವರು ದಶಕಗಳ ಹೋರಾಟದ ನಂತರವೂ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗದೆ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಭಾವನೆ ಸರಳ: “ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿ.”

ಹೊಲೆಯ ಸಮುದಾಯದವರಲ್ಲಿ ಭಯ ಇದೆ – ಒಳಮೀಸಲಾತಿ ಬಂದರೆ ತಮ್ಮ ಪಾಲು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಆದರೆ ಇದು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಆಯೋಗದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಹೊಲೆಯರಿಗೂ ಮಾದಿಗರಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ಬೇಕು. ಭೋವಿ, ಕೊರಚ, ಲಂಬಾಣಿ ಮುಂತಾದ ಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳು ತಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಫ್ರೀಡಂ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ರೋಷ ತೋರಿದ್ದರು. ಅವರ ಆಕ್ರೋಶ: “ನಮ್ಮನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಹಿಂದುಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ.”

ಸರ್ಕಾರದ ನಡೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ದ್ವಂದ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಸರ್ಕಾರ 6:6:5 ಸೂತ್ರ ಹಾಕಿ, ಮಾದಿಗರಿಗೆ (ಎಡಗೈ) 6%, ಹೊಲೆಯರಿಗೆ (ಬಲಗೈ) 6%, ಭೋವಿ-ಕೊರಚ ಮುಂತಾದವರಿಗೆ 5% ನೀಡಿತು. ಆದರೆ ನಾಗಮೋಹನ್ ದಾಸ್ ಆಯೋಗದ ಶಿಫಾರಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಳವಡಿಸದೆ, ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮಾದಿಗ ನಾಯಕರು (ಕೆ.ಹೆಚ್. ಮುನಿಯಪ್ಪ, ಆರ್.ಬಿ. ತಿಮ್ಮಾಪುರ) ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹೊಲೆಯ ನಾಯಕರು (ಜಿ. ಪರಮೇಶ್ವರ, ಎಚ್.ಸಿ. ಮಹಾದೇವಪ್ಪ) ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ ಅವರು “ಸಾಮರಸ್ಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ದೌರ್ಬಲ್ಯ – ದಲಿತರ ನಡುವೆ ಬಿರುಕು ಹಾಕಿ ಅಧಿಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಬಿಜೆಪಿಯ ನಡೆಯೂ ನಾಟಕೀಯ. ಹಿಂದೆ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಒಳಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸದೆ ಇದ್ದರು. ಈಗ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ, “ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭೋವಿ-ಕೊರಚ ಸಮುದಾಯಗಳ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ಹಾಜರಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರದೇ ಸರ್ಕಾರದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನಾಗಮೋಹನ್ ದಾಸ್ ವರದಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಅಳವಡಿಸದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ.

ಈ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ನಷ್ಟ ಅತಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಅಲೆಮಾರಿ ಸಮುದಾಯಗಳದ್ದು – ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ 1% ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡದೆ ಸ್ಪೃಶ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಅನ್ಯಾಯ. ಒಳಮೀಸಲಾತಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕು, ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರವೇ ಆಗಲಿ, ಬಿಜೆಪಿಯೇ ಆಗಲಿ – ದಲಿತರನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಆಳುವ ರಾಜಕಾರಣ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ನ್ಯಾಯಯುತ ಹಂಚಿಕೆಯೇ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ.